(1899 \u2013 1940)<\/strong><\/h2>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
S\u0105 piecz\u0119cie z kt\u00f3rymi wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 wyj\u0105tkowe emocje i mam tu na my\u015bli nie tylko piecz\u0119cie os\u00f3b znanych i wa\u017cnych dla historii Polski, ale tak\u017ce os\u00f3b mniej znanych, ale za to uczestnik\u00f3w wa\u017cnych, czasem tragicznych wydarze\u0144 zwi\u0105zanych z nasz\u0105 histori\u0105. W dotychczasowym cyklu \u201e\u015aladami piecz\u0119ci\u201d przedstawione zosta\u0142y sylwetki kilku ciekawych, nietuzinkowych postaci, kt\u00f3re by\u0142y zaanga\u017cowane w \u017cycie spo\u0142eczno-polityczne kraju, czy te\u017c ich lokalnych ojczyzn. Walczyli o odzyskanie niepodleg\u0142o\u015bci przez Polsk\u0119, co w przypadku niekt\u00f3rych ko\u0144czy\u0142o si\u0119 wyw\u00f3zk\u0105 do Rosji (najcz\u0119\u015bciej zsy\u0142k\u0105 na Sybir), a nawet utrat\u0105 \u017cycia. T\u0142okiem piecz\u0119tnym, kt\u00f3ry zajmuje szczeg\u00f3lne miejsce w naszej Galerii jest piecz\u0119\u0107 W\u0142adys\u0142awa Godzimirskiego – mierniczego przysi\u0119g\u0142ego, podporucznika rezerwy artylerii.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/sigillarium.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/10\/Godzimirski-tlok.jpg\")
<\/a><\/figure>\n<\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n<\/figure><\/div>\n<\/div>\n\n\n\nIl.1. T\u0142ok piecz\u0119tny mierniczego przysi\u0119g\u0142ego W\u0142adys\u0142awa Godzimirskiego, kolekcja prywatna (fot. J. Giersz)<\/p>\n\n\n\n
<\/p>
W\u0142adys\u0142aw Godzimirski by\u0142 synem Szymona i Cecylii z Budziszewskich. Urodzi\u0142 si\u0119 w 7 kwietnia 1899 r. w Mogielnicy (pow. gr\u00f3jecki). By\u0142 absolwentem Pa\u0144stwowej Szko\u0142y Mierniczej i Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Rezerwy Artylerii. W wojsku polskim by\u0142 ochotnikiem w 206 pu\u0142ku piechoty (jeden z 33 ochotniczych pu\u0142k\u00f3w piechoty sformu\u0142owanych w 1920 r. i w\u0142\u0105czony do 6 pulu piechoty legion\u00f3w), w kt\u00f3rego szeregach walczy\u0142 na froncie w 1920 r. Sze\u015b\u0107 lat p\u00f3\u017aniej po zako\u0144czeniu s\u0142u\u017cby wojskowej w 7 baterii 1 pu\u0142ku artylerii najci\u0119\u017cszej, zosta\u0142 przeniesiony do rezerwy. Jednak jeszcze do 1933 r. odbywa\u0142 \u0107wiczenia rezerwy w tym pu\u0142ku. W 1934 r. przydzielony zosta\u0142 do 33 wile\u0144skiego dywizjonu artylerii lekkiej[1]<\/a>.<\/p>\n\n\n\n W ksi\u0119gach meldunkowych dla Warszawy \u2013 Mokot\u00f3w B pod sygnatur\u0105 1620 widnieje nast\u0119puj\u0105ca informacja \u2013 \u201e11 Listopada; 12; 1938, 1940-1949 [daty skrajne dop. aut.]; PYRY, w\u0142. W\u0142adys\u0142aw Godzimirski, Zofia Godzimirska\u201d.<\/p>\n\n\n\n We wrze\u015bniu 1939 r. podobnie jak inni oficerowie 33 wile\u0144skiego dywizjonu artylerii lekkiej dosta\u0142 si\u0119 do niewoli i zosta\u0142 osadzony w zorganizowanym przez w\u0142adze sowieckie dla polskich je\u0144c\u00f3w wojennych obozie w Starobielsku (obecnie Ukraina), kt\u00f3ry tak jak obozy w Kozielsku i Ostaszkowie nale\u017ca\u0142 do tzw. oboz\u00f3w specjalnych NKWD.<\/p>\n\n\n\n W tym roku min\u0119\u0142a 80 rocznica jego \u015bmierci. Zosta\u0142 zamordowany w kwietniu\/maju 1940 r. w Charkowie, w wi\u0119zieniu NKWD przy ul. Dzier\u017cy\u0144skiego, dok\u0105d przewieziono go ze Starobielska jak pozosta\u0142ych wi\u0119\u017ani\u00f3w. Zabito go strza\u0142em z przy\u0142o\u017cenia w kark (oryginalny spos\u00f3b zabijania stosowany w Charkowie)[2]<\/a>. Jest jedn\u0105 z tysi\u0119cy ofiar zbrodni pope\u0142nionej przez NKWD na polskich oficerach. Proces ludob\u00f3jstwa polskich \u017co\u0142nierzy i policjant\u00f3w z obozu ze Starobielska (\u201eroz\u0142adowanie obozu\u201d wg. nomenklatury sowieckiej) trwa\u0142 od 5 kwietnia do 12 maja 1940 r. dotyczy\u0142 3 888 je\u0144c\u00f3w.[3]<\/a><\/p>\n\n\n\n Zbiorowy mord pope\u0142niony na polskich oficerach zawodowych, oficerach rezerwy i policjantach osadzonych w obozie w Starobielsku stanowi\u0142 element zamierzonej eksterminacji polskiej inteligencji okre\u015blanej w historiografii jako zbrodnia katy\u0144ska.<\/p>\n\n\n\n [1]<\/a> Chark\u00f3w. Ksi\u0119ga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego, Wydawnictwo Rytm, Warszawa 2003, s 139; w tym L.S (lista Starobielska) 765; CAW (Centralne Archiwum Wojskowe), Ap (Akta personalne) 1683, 7951.<\/p>\n\n\n\n
Opracowanie: Janusz Giersz
\u0179r\u00f3d\u0142a:<\/p>\n\n\n\n